balans

Hoever zijn we nu, de balans opmakend. Het ogenschijnlijke ratjetoe aan citaten en knipsels is toch wel redelijk representatief voor de enorme hoeveelheid verwijzingen in artikelen in kranten en bladen en met name ook via Google. De conclusie moet natuurlijk allereerst zijn dat er niet echt een vaste maat is voor de "menselijke maat". Daarvoor zijn er mensen in te veel soorten en maten en is er ook een te grote heterogeniteit aan situaties waarin zij moeten functioneren.

Tegelijkertijd zijn er ook gemeenschappelijke elementen aan te wijzen in het ratjetoe aan noties. Of het nu gaat om bouwen en ruimtelijke ordening, ICT-architectuur, onderwijs, organisatieomgevingen of wat dan ook voor context, er is behoefte (noodzaak?) aan mogelijkheden voor mensen, van jong tot oud, om:
- het geheel te overzien en zich erbinnen te kunnen oriënteren; wegwijs binnen de omgeving
- betekenis (zin) te hebben; erkenning en herkenning; eigenwaarde en "contributie"
- te kunnen beïnvloeden: ruimte voor eigen regelcapaciteit; zeggenschap
- zekerheid, veiligheid en warmte te ervaren, maar mét ruimte voor vernieuwende ontplooiing
- eenheid in verscheidenheid te voelen; zonder dwang en bureaucratisme
- vrij te kunnen zijn binnen gebondenheid; eigen én gezamenlijke verantwoordelijkheid
------die dingen dus!

Als dit de -nobele- doelen zouden zijn, rijst de vraag wat daar dan voor nodig is. Mogelijk valt dat kort samen te vatten met: eenvoud en transparantie van omgevingen (fysiek, sociaal, organisatorisch, bestuurlijk) op leef-, werk- en woonniveau. Niet autoritair, bureaucratisch of mega-schalig. Moet je dat willen organiseren of overschrijdt dit de maakbaarheid? Wellicht is het voldoende  het idee van de menselijke maat uit te dragen en het ernaar inrichten van omgevingen aan de mensen zelf over te laten (en dat vervolgens "vraaggestuurd" te faciliteren......).